Wanneer we een Japanse Budodiscipline beoefenen is het begrip “REI” een niet weg te denken begrip. Japanse Budo begint en eindigt met “REI”. “REI”, staat vrij vertaald voor het begrip respect. Hoe ga je met de ander om, het is als het ware een smeermiddel tussen menselijke relaties. Het bestaat niet enkel en louter uit zichtbaar uiterlijke handelingen maar moet vanuit je hart komen, het moet niet alleen hoffelijk maar ook oprecht zijn. Er moet een harmonie ontstaan vandaar dat het concept “REI” en het concept “WA” (harmonie) in relatie tot elkaar staan. Zoeken wij ook niet harmonie in onze training?
Eén van de mooiste uitdrukkingen ligt in het samenspel tussen uchidachi, degene die de techniek ondergaat en shidachi welke de techniek uitvoert.

Vooral binnen de klassieke tradities is er een belangrijk verschil tussen de rol van shidachi en uchidachi. Beide hebben een verschillend psychologisch gezichtspunt, wat essentieel is en niet verwaarloosd mag worden. Hoe zijn deze rollen nu verdeeld? Voor de outsider lijkt het erop dat uchidachi, de verliezer is en shidachi de winnaar.

De rol van uchidachi bestaat hieruit, dat deze shidachi als het ware leidt d.m.v. een oprechte aanval.

In Budo termen zegt men dat uchidachi makoto* heeft, vrij vertaald als oprechtheid, iets wat vanuit het hart komt. Deze houding heeft grote invloed op de ontwikkeling van shidachi. Het gevoel voor verplaatsing, zanshin, ma-ai, ri-ai etc.wordt hierdoor verbeterd. Hieruit blijkt dat de rol van uchidachi van vitaal belang is. Om er nu voor te zorgen dat de aanval op een correcte manier wordt uitgevoerd en met de juiste instelling is de rol meestal toebedeeld aan de meest gevorderde student.